![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjb3ckSWYEDopldsO5fAhMtZZ4si_yuC4r8DgUaqqSma3aJPURyppHozhjxvFMpobaIGFcVpuk4JY548ZdNEFQLDWb1lR2OzX-SoanDGepRq6T1T-KVi55MA31NWlT_B5_W-COx8a0rlb4/s1600/PRS-10.jpg)
හෙට, පෙබරවාරි හත්වෙනිදා, මගේ ජීවිතයේ එක්තරා සංවත්සරයකි.
මේ විවාහ සංවත්සරය නොවේ. එය මැයි විසි අටවෙනිදා ය. උපන් දිනය ද නොවේ. එය ඔක්තෝබර් විසි හත්වෙනි දා ය. නමුත් මේ සංවත්සරය උපන් දින සංවත්සරයකට බොහෝ දුරට සමාන එකකි.
මේ සංවත්සරයට අදාල මුල් සිදුවීම සැමරීම පිණිස ඒ කාලයේ ම ලියා, දෙතුන් සැරයක් විවිධ තැන්වල පළ කළ කවි පන්තියක් නැවත රසිකොලොජියේ ද පළ කිරීමට සිතුවෙමි.
"හන්තාන අඩවියේ ගීතයේ" තාලයට මා ලියූ "ඝණ්ඨාර ශබ්දයෙන් ගීතයේ" අරුත සමහර දෙනාට නිවැරදිව තේරුම් ගැනීමට නොහැකි වුවද, මේ සරල කවි පන්තිය ගැන එවැනි ප්රශ්න ඇතිවේ යැයි නොසිතෙමි.
කෙසේ වෙතත්, නොරේරෙන තැනක් තියේ නම් කරුණාකර අසනු මැනවි. පසුව පහදා දෙමි.
දවස තාමත් තරුණයි
කපා දැමූ රඹ කඳ මෙන් වැටුණි ඇද
දපා එලෙස සිටියෙමි තණ පිටිය මැද
සැපා කියා දිය කෙළි විඳි කටක රද
තොපා දුන් ඔවා මට මිත අකැප විද
බඳවා රැහැන් ඉඳිකටු ලා දුබල ගතේ
හඬවා සයිරනය ඉගිලුනි ගිලන් රතේ
කැඳවා යන්න ආ මරුවා සිනාසෙතේ
වඩවා විරිය ගත දිරි ඉපිදවිමි සිතේ
නහර තුළ බැඳුණු කාරම් බලය දිදී
නතර කළා හදවත ගත සිසිල සැදී
වැතිර සිටි මගෙ ම රුව නිසසලව බැඳී
අතර තුර බැලූවෙමි සිට අහසෙ රැඳී
සිව් සාලිස් වසක ගතවෙන දිවි මගෙහී
ලිව් කවි මිසක කළ පොතකුදු නැති සඳෙහී
පව්! පුතු සිතෙන් යයි පිය මතකය ගිලිහී
එව් සිතුවිලි රැසින් ඇතිවිය දිරි සිතෙහී
එන් නට බැහැ තවම දාතම පැමිණ නැත
යන් නට පෙර කළ යුතු වැඩ අපරිමිත
සන් කර මරු යවා ආපසු එලොව වෙත
සන් සුන් ගත තුළට යළි වැද ගතිමි මිත
වැතිර ඇඳක දැඩි සැලකුම් ඒකකයේ
වයර ලා අතේ නාසයෙ ගෙලේ ළයේ
නිතර සිහින මැද ඔසු බල දරා කයේ
සසර කළ පවද ඒ ලෙස ගෙවී ගියේ
ඔබ සැමට නීරෝගී සැප පතමි. ජයවේවා!
-රසිකොලොජිස්ට්
Heart Attack?
ReplyDeleteඔව්!
DeleteWow Near Death Experience?
ReplyDeleteඑසේයැයි සිතේ!
Deletehttp://rasikalogy.blogspot.com/2016/02/near-death-experience-of-rasikologist.html
ඔහේ සිකැරට් අරක්කු නොබොන පුද්ගලයත් වෙච්චි...
ReplyDeleteසිගරට් නොබොමි!
Deleteජ ය වේ වා !!
ReplyDeleteඑසේම වේවා!!
Deleteමැරිලා ඉපදුණෑයි.
ReplyDeleteඑසේ යැයි සිතුණි!
Deleteදීර්ඝායු වේවා
ReplyDeleteතෑන්ක්ස් මේට්!
Deleteකාලෙකට කලින් කකා එලොව ගොස් මෙලොව ආ කතා පුවත නේද ? මට මතක විදිහට කකාගෙ මම මුලින්ම බලපු පෝස්ට් එක.
ReplyDeleteදීර්ඝායු වේවා !!!!!
ඔබටද එසේම වේවා!
Delete///අතර තුර බැලූවෙමි සිට අහසෙ රැඳී///
ReplyDeleteමේක ඇත්තටම මේ විදිහට සිද්ධ උනාද...
අගනා නිර්මාණයක් වගේම මරණය දැක දැක ආපහු එන්න ලැබීම වාසනාවක්...
වාසනාව විනාඩි කිහිපයක් ඇතුලත වෛද්ය පහසුකම් ලැබීම සහ දෙවන වර රෝහලේ දී ම සිදුවීමයි!
Deleteඒ කියන්නෙ කකා මරුවට ගේම දීල දැන් අවුරුදු 10 ක්. හැක්..
ReplyDeleteතාවකාලිකව.
Deleteඅන්තිමේ දී මාරයා ජයගන්නා බව සිකුරුයි!
සැහැල්ලුවෙන් ජීවත් වෙන්න....දීර්ඝායුෂ ඔබට...!!!
ReplyDeleteස්තුතියි මිතුර.
Deleteඔබට ද දිගාසිරි පතමි.
Wish you and me a good health! ☺
ReplyDeleteලොවේ සැමට!
Deleteමරණය සිහි කලාට ස්තුතියි. ආයුබෝවේවා....
ReplyDeleteආයුබෝවේවා!
Deleteදිර්ගායු පතමි රසික. ඒ වගේම නිරෝගිමත් කමින් ඉන්න, ඔබේ වැඩ කොටසත් කරන්න කාලය සොයා ගන්න ලැබේවා!
ReplyDeleteThanks Mate,
Deleteයන්නට පෙර කළ යුතු වැඩ අපරිමිත
අගනා නිර්මාණයක්.සැත්කමින් දසවෙනි සංවත්සරයේදී ඔබට නිරෝගී සුව පතමි.
ReplyDeleteජයවේවා!
Deleteකා ගැනද මේ ලියන්නේ ගොක්කොල සුදු ඉටිකොළ පටි සොහොන් මාක් සයිරන් නාද ඇයි ආයි කලබල ?
ReplyDeleteඇයි ද කලබල
Deleteඅහක බලබල?
මාර පරාජයේ දස සංවත්සරය.. සුභපැතුම් සහ නිරෝගී සුව පතනවා...
ReplyDeleteඑසේම වේවා!
Deleteනිරෝගී සුව පතනවා රසික !!!
ReplyDeleteමීට මාස හයකට කලින් වයිෆ්ගෙ තාත්තට ඔය කඩඉම පහුකරන්න බැරිවුණා රසික … මිණිබිරියගෙ මූණ බලන්න ආසාවෙන් හිටපු එයා හරියටම ඊට සති දෙකකට කලින් යන්න ගියා !!
Deleteදවස ආවාම යන්න වෙනවා.
Deleteදවස කවදද නොදැනීමයි ප්රශ්නය!
http://rasikalogy.blogspot.com/2016/02/two-funny-stories-about-death.html
මීට කලකට පෙර ඔබ චායාරූපයක්ද සමගින් මේ පිළිබඳව සටහනක් යොදා තිබුණු බව මතකයි.ඔබට දීර්ඝායුෂ සහ නිරෝගී සුවය පතමි.
ReplyDeleteඒ මේකද?
Deletehttp://rasikalogy.blogspot.com/2016/02/near-death-experience-of-rasikologist.html
මේ අර කලින් මරුවා සමග වාසේ කොට ආපු වෙලාව ගැන නේද???
ReplyDeleteමගේ වාසයක් නැත!
Deleteමරුවා සමග වාසය කලේ සිරිපාල නේද?
දෙවෙනි උපන් දිනේ, ඔබට නිරෝගී සුව පතමි.
ReplyDeleteමගේ මිතුරියකටත් මෙවැනි අත්දැකීමක් තිබෙනවා, දියේ ගිලී යාමක් නිසා.
ඔබ පුතා ගැන සිතු හැටි කියවා මට දුකක් දැනුන. මගේ පියාණන් ටත් මෙසේ සිතෙන්නට ඇති නමුත්, ඔබගේ පුතනුවන්ට වඩා මා පවු කර ඇති..
ඔබේ සිතේ දුක තුරන් වී ඇතැයි සිතමි.
Deleteදවස ආවාම යන්න වෙනවා. දවස කවදද නොදැනීමයි ප්රශ්නය!
මේ ජාතියේ සංවත්සරයක් ගැන ඇහුවමයි රසික...
ReplyDeleteඔබට දීර්ඝායු පතමි...
හැමදාම නෑ, හැම තැනම නෑ!
Deleteහෑ???
ReplyDeleteඔව්!
Deleteඇයි අවුල් ද?
ජනවාරි පළමුවැනිදා කියන්නෙත් ඔය ජාතියේ සංවත්සරයක්ලු නේද?
ReplyDeleteඑය නම් නොනිමි.
Deleteග්රීක ජනේරු දෙවියා ගේ ද?
මේ පෝස්ට් එකත් පරණ ඒවාත් බැලූ විට හිතන්නට ගොඩක් දේවල් තිබේ. අමුතුවෙන් කියන්නට විශේෂ දෙයක් නැත. බ්ලොග් එකක් ලිවීම යනු දරුවකු සැදීම මෙන්ම ඉතිහාසයේ ඉඩක් අයිති කර ගැනීමකි. ඉතිහාසයේ ඉඩක් වෙන් කර ගන්නා අයට මරණයෙන් මතුද කලක් ජීවත් විය හැකිය.
ReplyDeleteමරණයෙන් මතු ජීවත් වීම වැදගත් මළ අයට නොව ජීවත්ව සිටින අයටය!
Deleteහරියට තේරුනෙත් නැහැ. තණ පිටියක ක්රීඩා කරද්දී ඇදන් වැටුන අප හිතාදර මහතා කාලයක් රෝහලක ගත කලා වත්ද? දීර්ඝායු වේවායි පතමි.
ReplyDeleteමෙන්න විස්තරේ ගද්යයෙන්
Deletehttp://rasikalogy.blogspot.com/2016/02/near-death-experience-of-rasikologist.html
120 ට 220 ක් ආවඩා ආයු බෝ වෙිවා
ReplyDeleteසීයක් හිටියාම හොඳටෝම ඇති නේද?
Delete-->
Deletehttps://www.google.com.au/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjOqOCl5vPKAhUClJQKHVrlCHMQFgglMAE&url=http%3A%2F%2Fwww.theatlantic.com%2Fmagazine%2Farchive%2F2014%2F10%2Fwhy-i-hope-to-die-at-75%2F379329%2F&usg=AFQjCNFT--aBawLVVoqIFQVKjovFDtD2uw&sig2=DewBuyRbphilAdINCYhbrA&bvm=bv.114195076,d.dGo
එසේම වේවා රසිකිලොජි ඔබටත් හොද අර්ථවත් කවි පන්තියක් http://topnetsystem.blogspot.com/
ReplyDeleteස්තුතියි!
Deleteරසික ... තව දහයේ ඒවා පහක් විතර දාගමු ... ඔහොම යං ...!!
ReplyDeleteසෑහෙන්න වොඩ්කා අවශ්යවෙයි තව දහයේ ඒවා පහක් දාන්න නම්!
Deleteරසික, මාරයා පරාජය කරා කියන්නේ ලේසි පහසු කෙලියක් නෙවේ. පවට වටා පින බලවත් උනා. පුලුවන් තරම් පින් රැස් කරගන්ට.
ReplyDeleteසති තුනකට කලින් අපේ අම්මා මරුවාට පරාජය වෙලා අපිව දාලා යන්ට ගියා.
මගේ සංවේගය කැන්ඩියන්.
Deleteඔබේ දුක කෙමෙන් තුනී වී යමින් ඇතැයි සිතමි!
siddiya apuruwata kaviyata nirmaanaya kerala thiyanawa.
ReplyDeleteRasikata hadawathinma deergayusa pathanawa.!
අකුරු අතරෙ නොමියෙන මිනිසෙකු බිහිකරලා ජීවත් කරන අතරතුර මරණයත් අමතක නොකර හිඳීම ජීවිතය ගැන ඇති අවබෝධය ම මිස වෙන කුමක්ද?
ReplyDeleteසුවපත් වේවා..!!
ජයවේවා..!!